(Sorry all y'all english-speaking users, I'm gonna write this one in Polish because that's the only way I can organize my thoughts right now...)

No to tak. Od czego zacząć? Oto jest pytanie.

Po pierwsze: Jestem w III klasie liceum. (kurrrrrwaaaaaaaa ale szybko czas leci O_o Wkrótce matury -_-' )

Po drugie: dlatego ludzie & ludziska ciągle mają osiemnastki. Non-stop imprezy, patologia normalnie. A ja ciągle na te impry lecę.

Rzecz w tym, że na KAŻDEJ imprezie, bez wyjątku, po upływie ok. 3 godzin czy może więcej (a czasem dużo więcej), zaczynam filozofować. I zapędzać się w dół emocjonalny i moralny.

To jest naprawdę dziwne. I często wkurzające.
Ostatnio pomyślałem, że może jednak warto by było zapisać te moje snucia filozoficzne i różne patologie.

Oto więc Wynik Filozoficzny Nr 1:

My (ludzie, człowieczeństwo, ludzkość ) jesteśmy jedynie łucznikami mierzącymi do celu postawionego za horyzontem, bardzo daleko poza naszym polem widzenia.
Ale dopiero po oddaniu strzału się orientujemy, że nigdy nie mieliśmy żadnej strzały (lub pocisku).

...interpretujcie to na własny sposób. Sam nie wiem co to ma do cholery znaczyć. o_o